“Wie probeerde te ontsnappen, werd gemarteld.”

Jarenlange uitputting

Jarenlang werkte Farid in een schoenfabriek in Zuid-Azië, samen met tien andere jongens en jongemannen. Ze werden gedwongen om damesschoenen met hoge hakken te fabriceren; van 8 uur ’s morgens tot 11 uur ’s avonds en zeven dagen per week. Ze werkten met gloeiendhete machines en ademden de hele dag door zware chemicaliën in. Eten en slapen deden ze in dezelfde kamer als waar ze werkten.

IJM Bangalore ontdekte deze uitbuiting en waarschuwde de plaatselijke autoriteiten. Gezamenlijk zetten ze een reddingsoperatie op touw. Ze brachten de jongens in veiligheid en verzamelden bewijsmateriaal om de slaveneigenaren vervolgens te kunnen arresteren.

"In vier jaar tijd mocht ik mijn familie nooit bezoeken, hoewel ik er vaak om vroeg." Farid

geen kans om weg te komen

Farid vertelde tegen de autoriteiten dat de handelaar hun een goedbetaalde baan hadden beloofd. “Daarom waren wij hen gevolgd.” Maar in plaats daarvan werden ze tot slaaf gemaakt. “In vier jaar tijd mocht ik mijn familie nooit bezoeken, hoewel ik er vaak om vroeg. Ik dacht eraan om weg te rennen, maar anderen die waren weggelopen werden teruggebracht en met ijzeren staven geslagen, met lange naalden gemarteld en dagenlang eenzaam in een kamer opgesloten.”

Na de redding gaven de overheidsfunctionarissen elk van de geredde arbeiders vrijlatingscertificaten, die de valse schulden verbreken en andere claims die de handelaars gebruikten om deze jongens tot slaaf te maken. Ze zorgden er ook voor dat elke arbeider voedsel en medische zorg kreeg en dat ze met de trein naar hun woonplaats konden terugkeren.

Slavernij moet stoppen. Strijd mee voor mannen als Farid. Zij verdienen vrijheid!

*Farid heet in werkelijkheid anders.